Administra tu Blog

¡Crea tu Blog Ya! Fácil y Gratis

Paula CORAZON VERDE

14/02/2008 GMT 1

Voluntariado en defensa del monte gallego

paulaval @ 15:00

Jornadas de voluntariado en defensa del monte gallego organizadas por la Mancomunidad de Montes de Ponte Caldelas, con la colaboración de David Brown (INTEGRA)       

Sábado 9 de febrero de 2008 victor-re1.jpg

Hoy tenía que acudir a la plantación organizada por VAL en “nuestro” río Cans con mis colegas, pero como iba a ser un fin de semana muy cargado para mi, había decidido no asistir ni a Porriño ni a Ponte Caldelas.            Al final, decidí en el último momento: un compañero que está estos días bastante decaído me comentó para ir juntos a Ponte Caldelas y no le dije que no.            Fuimos en mi coche, desde Vigo serían unos 40 minutos. Mi compañero se retrasó y aún tuvimos que parar a desayunar... nos esperaba bastante faena. Íbamos algo dormidos y nos perdimos. Esto causó un retraso de casi una hora, ¡llegamos cerca de las once de la mañana cuando había que estar a las diez!.            Para mi, la restauración de los montes, era una experiencia nueva y no me había hecho a la idea del esfuerzo que iba a suponer. Mi compañero ya había hecho de este tipo de voluntariado en otras ocasiones.             La labor consiste en restaurar las zonas más castigadas del monte, a lo largo de tres regatos, plantando bandas de protección, de árboles autóctonos. Recuperándose poco a poco la biodiversidad del lugar y creando una nueva protección natural contra los incendios.            En este primer sábado fuimos al monte vecinal de Chaín en el Regato das Vidundas y plantamos “amieiros”, “salgueiros”, “bidueiros”, “loureiros” y “carballos”.            Al llegar, te daban unos guantes, un azadón, los árboles que ibas a plantar y te designaban una zona dónde hacer los agujeros. David Brown nos dio las indicaciones para la plantación.            Nadie exigía más rapidez, ni más profundidad de los hoyos, ni un mínimo de árboles plantados, pero... se intentaba dar el callo cuánto pudieses.   

victor-y1.jpg         Caía el sol.... parecía verano. Aunque nos proporcionaron bebidas y a media mañana un bocata, fue un chollón. El que más y el que menos sudaba, a mi compañero le salieron ampollas, complicándosele más el trabajo.            Entre los voluntarios de diversas procedencias, había algunos vecinos (curiosamente, una minoría), gente joven, miembros de la mancomunidad de montes, e incluso algunos niños. Los niños podían usar los hoyos que ya estaban hechos y colocaban los laureles (que eran los árboles más pequeños) y les echaban la tierra... Ver a los niños hacer esto, ¡era algo simbólico!            A mi me dolía la espalda, tenía calor y estaba cansada y de dormir poco. A primera hora de la tarde tenía otra actividad en Vigo y el domingo tenía organizada una ruta de senderismo... ¿Cuándo descansaré? ¡El lunes ya toca currar!.... Hubo un momento que me agobie y en cada sachazo que daba, maldije a cada uno de los que provocan incendios en nuestros montes y pensaba para mis adentros “estoy sudando la gota gorda por culpa de algunos que, con una facilidad e indiferencia total, prenden fuego a nuestros montes”, y la idea me enfurecía y ... me desmotivaba. ¡Si! ¡Realmente en ese momento, me desmotivé!    la-gente-repartida-a-lo-largo-del-regato2.jpg

        Pero después, cuando veía a Avenu (el niño negrito) plantando un arbolito, pensé que quizás las nuevas generaciones sean más inteligentes y aprendan a respetar el medio ambiente, aunque ya sea por necesidad. Y... aunque sea sólo por esto: acompañar a un niño a que plante un solo árbol, para mí, es un gesto que merece un aplauso y una reverencia. Algunos pueden dañar el medio en el que vivimos y otros, como nosotros, estaremos aquí para enseñar y mostrar que hay que cuidar, proteger, respetar y disfrutar de la naturaleza que es nuestro “hogar”.            ¡Dentro de un tiempo, en algunas zonas podremos ver orgullosos, muchos árboles jóvenes creciendo fuertes! 

a-la-hora-del-bocadillo.jpg 

Comentarios

Un Comentario »

  1. son un veciño que non puiden participar neses traballos de plantacion de arbores, pero que participei noutras 3 xornadas de prantacion de mais de 1000 castiñeiros e freixos que, a pouco que os coidemos, darannos sombra dentro de pouco, ou castañas para magosto.

    pepe | 13-01-2009 - 01:06:56 GMT 1 #

Dejar un Comentario


<a href> <em> <blockquote> <strong> <cite> <code> <ul> <li> <dl> <dt> <dd>

Archivo | ¡Crea tu Blog Ya! Fácil y Gratis